Загорский УПК детский сад — базовая школа

Отдела образования, спорта и туризма Пружанского райисполкома

Книга Беларуси XIV-XVIII веков
Могилевский институт МВД Республики Беларусь

Архивы

Яндекс.Метрика

«Шкатулка здоровья и чудес»

21.04.2018г. на базе СШ №4 прошло мероприятие для учащихся начальных классов, посвящённое здоровому образу жизни «Шкатулка здоровья и чудес». Дипломом  I степени была награждена команда СШ №4; дипломом II степени — гимназия  и дипломом III степени — СШ №3. Молодцы! Так держать!

За безопасность вместе!

Уроки плавания

Как известно, занятия спортом оказывают сильное влияние на организм человека и имеют большое количество положительных сторон. Каждый вид спорта полезен для определенных систем организма. Например, бег полезен для дыхательной системы, даже шахматы, и те развивают мыслительные способности и т.д.

Плавание – это особый вид спорта, который полезен почти для всех систем организма, повышает общий тонус тела, а также помогает расслабиться. Наши ребята очень-очень любят уроки плавания. И я их понимаю!!!

Республиканский субботник

Республиканский субботник в Беларуси в этом году пройдёт 21 апреля. Соответствующее решение закреплено постановлением Совета Министров Республики Беларусь от 10.04.2018 г.  № 276, сообщили в пресс-службе правительства.

Конкурс «Триумф мастерства»

ДУА “Загорскі ВПК д/с – БШ”

Апісанне вопыту педагагічнай дзейнасці
“Праз займальнае – да развіцця асобы”

Буранка Наталля Мікалаеўна,
настаўнік пачатковых класаў
8 (029) 520 92 69
e-mail: OPERATORCBS@yandex.by

Тэма: Праз займальнае – да развіцця асобы
Мэта: Стварэнне ўмоў для актывізацыі пазнавальнага інтарэсу і развіцця
асобы.
Задачы:
 Правесці тэарэтычны аналіх псіхолага-педагагічнай літаратуры па праблеме развіцця асобы праз займальнае.
 Выявіць уздзеянне займальных форм работы на развіццё асобы вучня.
Метадычнае забеспячэнне: Вучэбны план, праграма, літаратура па тэме,
вопыт педагогаў-практыкаў.
Асноўныя рэзультаты: Развіццё пазнавальнай актыўнасці і асобы вучня.

Актуальнасць вопыту
Многія гады, набіраючы першы класс, ужо прадбачыла: ізноў будуць слёзы над “Пропісямі”, засмучэнні з-за крывых літар, залязаючых за радкі, цяжкасці ў злучэнні літар.
Ужо на самых першых этапах навучання пісьму ў дзяцей з’яўляецца незадавальненне, а у бацькоў засмучэнне. Бясконцыя напаміны: правільна трымай ручку, сшытак, сачы за пасадкай, нахілам літар, захоўвай інтэрвалы паміж літарамі, словамі і г.д. – тузаюць вучня. Радасці працы ён не адчувае. І наступае момант, калі з’яўляецца і хутка расце нелюбоў да пісьма, г. зн. знікае станоўчая матывацыя вучэння.
Аб актуальнасці праблемы сведчыць той факт, што амаль усе дзеці не любяць пісаць, у іх няма патрэбы ў гэтым. Навуковыя даследванні паказваюць, што школьнік, які прыступае да пісьма, не адчувае патрэбы ў гэтай новай моўнай функцыі, але ў вялікай ступені няясна ўяўляе сабе, для чаго ўвогуле гэтая функцыя патрэбна яму. Утвараецца гіганцкі бар’ер у навучанні пісьму: па-першае – “не хачу”, па-другое – “не магу”.
Да таго ж практыка паказвае, што вучань у перыяд навучання пісьму не развіваецца: манатоннае і аднастайнае напісанне элементаў літар яго стамляе, не выклікае ў ім цікавасці, не актывізуе мысліцельных творчых здольнасцей, не развівае мову.
Акрамя таго, перыяд станаўлення почырку супадае з перыядам станаўлення асобы. Таму проста неабходна у працэсе навучання пісьму фарміраваць такія станоўчыя якасці, як акуратнасць, мэтанакіраванасць, пачуццё гармоніі.
Неабходна памятаць цудоўнае педагагічнае правіла: хочаш, каб дзеці чаму-небудзь вельмі захацелі навучыцца, забяспеч ім першы поспех. Поспех у навучанні – адзіная крыніца ўнутраных сіл у пераадольванні цяжкасцей. Галоўнае – даць радасць кожнаму вучню, радасць пазнання свету.
Навучанне пісьму я ўмоўна падзяляю на тры этапы. Першы этап – развіццё мускульнай памяці, другі – развіццё тактыльнай памяці і трэці – замацаванне ведаў і ўменняў пры дапамозе ўкладыша літар. Усе этапы звязаны паміж сабой, спалучаюцца ў адным уроку. Паралельна ідзе мэтанакіраваная работа па развіцці звязнай вуснай мовы дзяцей, развіцці пазнавальнай цікавасці вучняў, развіцці творчых здольнасцей вучня.

Апісанне тэхналогіі вопыту
Першы этап. Штрыхоўка – развіццё мускульнай памяці.
В.А. Сухамлінскі пісаў, што вытокі здольнасцей і дараванняў дзяцей на кончыках іх пальцаў. Ад іх ідуць найтанчэйшыя ручайкі, якія жывяць крыніцу творчай мыслі. Чым больш упэўненасці і вынаходлівасці ў рухах дзіцячай рукі, чым танчэй узаемадзеянне рукі з прыладай працы, чым складаней рухі, неабходныя для гэтага ўзаемадзеяння, тым ярчэй творчая стыхія дзіцячага розуму. Чым больш майстэрства ў дзіцячай руцэ, тым яно разумнейшае.
Вельмі важна “паставіць руку”, падрыхтаваць яе да працы. Гэты этап можна лічыць вызначаючым поспех усяго навучання. Дзеці штрыхуюць прадметы, якія яны намалявалі або пабудавалі пры дапамозе фігурных лінеек (трафарэтаў) з выразанымі на іх геаметрычнымі фігурамі.
Правіла: штрыхаваць толькі ў зададзеным напрамку, не заходзіць за контуры малюнкаў, захоўваць аднолькавую адлегласць паміж лініямі (штрыхамі).
Калі праводзіцца штрыхоўка?
Штрыхаваць дзеці пачынаюць з першага ўрока і да канца навучальнага года. На ўроку яны штрыхуюць да знаёмства з першай літарай і пасля знаёмства з ёю.
Як вучні працуюць з трафарэтамі і лякаламі?
Працуючы з трафарэтам з геаметрычнымі фігурамі, трэба пакласці яго на ліст альбома і простым алоўкам абвесці знаёмыя фігуры. Потым трафарэт знімаецца з ліста і кожная геаметрычная фігура дзеліцца на паралельныя адрэзкі (штрыхі). Тут у першую чаргу адпрацоўваюцца такія штрыхі: паралельныя адрэзкі зверху ўніз, знізу ўверх, злева направа (але не наадварот!).
Адлегласць паміж адрэзкамі (штрыхамі) павінна складаць шырыню малой літары. Першапачаткова, каб быў зразумелы напрамак адрэзка, неабходна паказаць на адным з іх стрэлку.
На наступных уроках пры дапамозе трафарэта з геаметрычнымі фігурамі вучні будуюць розныя прадметы, заштрыхоўваюць іх, складаюць з фігур сэнсавыя кампазіцыі.
Пасля таго, як дзеці навучацца добра абводзіць геаметрычныя фігуры, штрыхаваць іх паралельнымі адрэзкамі, складаць з іх прасцейшыя прадметы, яны могуць прыступіць да работы з іншымі трафарэтамі, а таксама з лякаламі. Паводле ўзору настаўніка дзеці складаюць сэнсавыя кампазіцыі. Напрыклад, на прадметным трафарэце ёсць выявы елкі, машыны, і г.д. Абвялі адзін рад елачак, потым яшчэ адзін рад. Утварылася дарога, па ёй пойдуць машыны насустрач адна адной. Уверсе ляціць самалёт, свеціць сонейка. Падбіраюцца роднасныя словы да слова “елка” (елачка, яловая (шышка), ельнік). Складаецца апавяданне па малюнку “Быў ясны дзень. Свяціла яркае сонейка. У паветры кружыўся самалёт. Па дарозе ехалі машыны. Уздоўж дарогі раслі елачкі”.
Затым штрыхоўка. Штрыхі павінны не выходзіць за межы фігуры, штрыхаваць можна знізу ўверх, зверху ўніз, злева направа.
Штрыхоўка – гэта не толькі ўмацаванне рукі. На ўроках рашаецца і другая, не меней значная задача – развіццё мовы школьнікаў, узбагачэнне іх слоўнікавага запасу.
Другі этап. Развіццё тактыльнай памяці
Вядома, што паняцце ў дзіцяці ўтвараецца, калі сфарміравана адчуванне. Паняццю і вобразу літары, дзеці навучаюцца праз адчуванне.
З самай мяккай (каб не параніць падушачкі пальцаў) наждачнай паперы бацькі вырэзваюць літары (вялікія і малыя) і наклейваюць іх на паперу або кардон.
Што неабходна мець вучню? Тут ёсць два шляхі.
Першы шлях такі. Для кожнага вучня загадзя вырабляюцца 32 карткі з літарамі (вялікай і малой і злучэнне іх). Літары вырэзваюцца з наждачнай паперы і наклейваюцца на картку (600х700 мм, 350х300 мм). Карткі складваюцца ў канверт, які мае кожны вучань.
Другі шлях – наклейванне наждачных літар у альбом. З аднаго боку ліста наклейваецца літара, а з другога робіцца штрыхоўка розных фігур. Альбом маецца ў кожнага вучня.
Указальным пальцам правай рукі (у далейшым дзеці могуць працаваць і іншымі пальцамі) вучань абмацвае іх контуры, запамінае вобразы літар, іх адрозненні, элементы літар, напрамак пісьма. У гэтым вялікую дапамогу аказвае матэрыял, з якога выраблены літары: шурпатая паверхня наждачнай літары.
Трываламу запамінанню літары ў многім садзейнічаюць гульнявыя моманты. Стварэнне гульнявых сітуацый вельмі характэрна для другога этапа.
Да кожнай літары прыдумваю апавяданне-гульню, якая робіць працэс яе запамінання больш жывым і даводзіць да аўтаматызму ўзнаўленне. Напрыклад, пры знаёмстве з літарай “М” можна прапанаваць вучням дапамагчы мурашцы знайсці сцяжынку да свайго дома. Каб заданне не наскучыла, будзем мяняць герояў. Няхай мурашку праводзіць вавёрка (яна скача, г.зн. рухаецца хутчэй, чым мурашка, заяц перамяшчаецца з асцярогай, ліса крадзецца). Пакуль усе персанажы пройдуць па сцяжынцы – пальчык дзіцяці і запомніў новы для яго маршрут.
А ў момант злучэння вялікай і малой літар нашы героі нечакана заблукалі. Што рабіць? Дзеці з ахвотай падказваюць: трэба ісці ўніз па сцяжынцы. Адпрацоўваецца ніжняе злучэнне. Выкарыстоўваецца ў далейшым і прыём “Угадай літару”: дзеці, закрыйце вочкі і знайдзіце пачатак літары, назавіце гэтую літару.
Добра выкарыстоўваць пры абмацванні літар і музычнае суправаджэнне – гэта ўмацоўвае запамінанне.
На кожным уроку вялікая ўвага ўдзяляецца гука-літарнаму аналізу слоў, з апорай на схему, што садзейнічае развіццю ў дзяцей графічнай пільнасці.
Такі метад дазваляе фарміраваць у свядомасці дзіцяці вобраз літары і яе злучэнняў. У працэсе гэтага ідзе не толькі трэніроўка дзіцячай рукі, але і, што самае галоўнае, развіццё мыслення ад абстрактнага да канкрэтнага – вобразамі або цэлымі катэгорыямі вобразаў. У дзяцей, якія актыўна авалодваюць гэтым метадам, хутчэй развіваецца мова, іх логіка мыслення.
Такім чынам, навучанне пісьму шляхам фарміравання вобраза літар з непасрэдным развіццём тактыльных рэцэптараў заўсёды прыводзіць да больш інтэнсіўнага і інтэлектуальнага развіцця дзіцяці. Абводзячы, абмацваючы літару, дзіця ўжо “піша” яе.
Трэці этап. Пісьмо літар пры дапамозе ўкладыша
Гэты этап доўжыцца 10-14 дзён. У ходзе гэтага часу замацоўваюцца навыкі, адпрацаваныя на першых двух этапах. З дапамогай укладыша літар у дзяцей адпрацоўваецца правільны нахіл літар і замацоўваюцца набытыя навыкі: напрамак пісьма, напісанне літары, яе элементаў.
Спачатку пішацца які-небудзь цікавы тэкст на дошцы, каліграфічна выпісваецца кожная літара.
— Хто хоча хутка і гэтак жа прыгожа навучыцца пісаць? (Хочуць, канешне, усе).
Потым кожны атрымоўвае ўкладыш літар. Дзеці пішуць першую літару амаль да канца радка, а адну-дзве – самастойна. Яны раптам заўважаюць, што іх літары таксама атрымаліся зграбнымі, з патрэбным нахілам, прыгожымі. Дзіцячай радасці няма мяжы. Настаюць дні, якія можна назваць “святам пісьма”, г.зн. узнікае “сітуацыя поспеху”. Паступова колькасць літар, напісаных пры дапамозе ўкладыша, павялічваецца.
Неабходна сачыць за тым, каб дзеці пісалі па ўкладышы ў зададзеным напрамку, а не абводзілі літары, як ім уздумаецца. Далей: на ўкладышах абавязкова павінны быць злучэнні літар, склады.
Падкладваючы ўкладыш пад старонку, вучань абводзіць літары, склады, захоўваючы пры гэтым нахіл літар і правільны напрамак пісьма.

Развіццё мовы
Работа над звязнай вуснай мовай вучняў пачынаецца з першага дня навучання. У дзяцей узнікае натуральная патрэба перадаваць у мове свае думкі і пачуцці. Арганізуючы работу першакласнікаў па развіццю мовы, неабходна паслядоўна ставіць перад імі ўсё новыя і новыя задачы, пашыраючы круг назіранняў, пазнанняў. Важна даваць пасільныя задачы, утвараць працоўную атмасферу, выклікаць адпаведныя эмоцыі – усё гэта садзейнічае трываламу засваенню матэрыялу, развіццю лагічнага мыслення, увагі, выхаванню волі, прывычкі да разумовай працы.
І этап. Пачынаць патрэбна з простых сказаў. Напрыклад, даецца заданне абвесці па трафарэце елачку, караблік, скласці сказы.
Паслядоўнасць работы можа быць наступная: дзеці прыдумалі сказы (Караблік плыве. Расце елка); падабралі роднасныя словы да слова ЕЛКА.
Потым дзецям прапануецца заштрыхаваць прадметы каляровымі алоўкамі, апісаць елачку, караблік. (Расце зялёная елка. Расце пушыстая елка і г.д.).
ІІ этап: вучыць устанаўліваць узаемасувязь, узаемазалежнасць, узаемадзеянне сказаў у тэксце.
Напрыклад, пабудавалі ў альбоме пры дапамозе трафарэта геаметрычных фігур сэнсавую кампазіцыю (на ўроку пісьма).
Паслядоўнасць дзеянняў дзяцей такая: абвялі па трафарэце кружок, прачарцілі праменьчыкі, сонейка заштрыхавалі. Склалі сказ: “Свеціць яркае сонейка”. Абвялі па трафарэце самалёт, склалі сказ: “У небе кружыцца самалёт”. Абвялі елачкі (“Уздоўж дарогі растуць елачкі”). Абвялі машыну (“Па дарозе імчыцца аўтамабіль”).
Атрымалася апавяданне: “Свеціць яркае сонейка. У небе кружыцца самалёт. Уздоўж дарогі растуць елачкі. Па дарозе імчыцца аўтамабіль”. Або: “Свеціць сонца. Ляціць самалёт. Растуць елачкі. Імчыцца аўтамабіль”.
Такія практыкаванні навучаць дзяцей захоўваць прамы парадак слоў у сказе.
Можна даць гатовы малюнак і па пытаннях скласці апавяданне. (Якое свеціць сонейка? Што кружыць у небе? Якія дрэвы растуць уздоўж дарогі? Што імчыцца па дарозе?)
Тут жа складаюцца апавяданні наступнага тыпу: “На стале стаіць ваза. У вазе стаяць кветкі. Яны прыемна пахнуць”. Дзеці вучацца злучаць сказы ў тэксце, вызначаць слова, якое перакіне мосцік да наступных сказаў.
Абводзячы трафарэты і лякалы з выявамі жывёл і прадметаў, вучні складваюць наступныя сказы: “Вавёрка грызе арэхі.”, “Ліса ловіць мышэй.”, “Мядзведзь збірае маліны”.
Пасля гэтага дзеці самі складаюць малюнкі, кампазіцыі з прадметаў трафарэту і лякал. Складаюць апавяданні. (“У лесе многа звяроў. Вавёрка на зіму запасае грыбы. Мядзведзь збірае маліны. Пад кустом сядзіць шэры заяц. Па сцяжынцы бяжыць вожык”). Кожны сказ складаецца пасля абвядзення пэўнай фігуры.
ІІІ этап – практыкаванні, накіраваныя на навучанне выбару слова, каб дзеці ўмелі ў сваёй мове ярка, жыва маляваць усё, што бачаць вакол сябе, навучыліся карыстацца словамі гэтак жа, як мастак фарбамі.
Напрыклад, прапануецца дзецям пры дапамозе трафарэта зрабіць ілюстрацыю да тэксту: “Узышлі расткі пшаніцы. Дожджык паліваў іх”. Вучні працягваюць: “Сонейка сагравала зярняткі ў каласку сваім цяплом. Стала пшаніца залатая. З зярнятак атрымалі муку. З мукі спяклі духмяны хлеб”.
— Якімі словамі можна ахарактарызаваць хлеб? (Духмяны, свежы, пахучы, пшанічны, цяжкі).
— А які прадмет можна ахарактарызаваць вось гэтымі словамі: лёгкія, празрыстыя, высокія (воблакі)?
— Якім можа быць дожджык? (Цёплым, ласкавым, вясёлым, доўгачаканым).
Карысна і такое практыкаванне. Прапануецца два сказы, дзеці павінны паставіць пытанні: У садзе спеюць маліна, парэчкі. Маліна і парэчкі спеюць у садзе.
Вучні падымаюцца на ступеньку вышэй – авалодваюць уменнем суадносіць змест і форму кожнага сказа. “Для жыцця людзям патрэбен мір. Народы ўсіх краін змагаюцца за мір”. (Знайсці слова, якое з першага сказа перайшло ў другі і злучыла іх. Далей у тэксце гэтае слова замяніць блізкімі па значэнні словамі).
Яшчэ на ступеньку.
З двух сказаў выбраць той, парадак слоў якога дапаможа злучыць гэты сказ з першым і трэцім. (Быў ясны дзень). Наступная ступенька – працягнуць пачатае апавяданне. “Весела дзеці ішлі ў школу. Раптам з варот…”.
У першым класе трэба вучыць славеснаму пераказу, уменню выказваць свае думкі аб прадмеце. Напрыклад, на ўроку пісьма ў альбоме пабудавалі самалёт і адправіліся ў падарожжа (паслухалі пазнавальную інфармацыю, апісалі самалёт, склалі сказы пра самалёт).
Пры дапамозе карты дзеці атрымалі прасторавае ўяўленне аб краіне, а ілюстрацыі і кадры кінафільма дапамаглі адчуць прыгажосць нашай Радзімы. (Складаюць сказы пра праведзеныя канікулы, прыгажосць Радзімы, пра палёт у самалёце).
Ушынскі пісаў, што ўсе дзеці часта не могуць паўтараць таго, што сказаў або прачытаў настаўнік, але толькі пакажаш ім малюнак або карціну, тут жа ўзнікае жаданне перадаць у мове ўзбуджаныя ёю думкі і пачуцці.
У аснове развіцця мовы дзяцей павінны ляжаць пастаянна ўскладняючыеся практыкаванні ў складанні невялікіх апавяданняў, непасрэдна звязаных з перажываннямі дзяцей, з іх настроем.
Для выхавання пачуццяў, для ўзбуджэння станоўчых эмоцый лепш за ўсё выкарыстоўваць музыку, жывапіс, паэзію, прыроду.

Рэзультатыўнасць

Абагульняючы атрыманыя рэзультаты, можна гаварыць пра тое, што метад, які я выкарыстоўваю пры навучанні пісьму, дае свае станоўчыя рэзультаты.
Дадзены метад станоўча паўплываў на станаўленне почырку. У вучняў першага класа выпрацаваўся ўстойлівы почырк, сталі больш дасканалымі графічныя навыкі: захоўваюцца нахіл і вышыня літар, пісьмо акуратнае і правільнае.
У працэсе гульнявых сітуацый праз адчуванне з актыўным уключэннем зрокавага і слыхавога аналізатараў сфарміроўваецца не толькі ўяўленне пра літару і яе графічнае адлюстраванне, але і развіваецца лагічнае мысленне, звязная вусная мова, памяць, а таксама творчыя здольнасці вучняў, вырашаюцца у комплексе задачы навучання і выхавання.
Дадзены метад дазволіў эфектыўна сфарміраваць у малодшых школьнікаў не толькі каліграфічны навык пісьма, але і скорасць пісьма.

Благоустройство территории

Человек любит прекрасное. Особенно если это прекрасное сделано своими руками. Согласитесь, что двор – это лицо хозяина, его визитная карточка, по которой и судят жителя. Но, не все могут позволить себе нанять специалиста, который определит объем работ, выполнит профессиональный анализ и проект будущей территории. Что же делать в таком случае?   Сахарук Н.Г. и мальчики нашего учреждения образования ВСЁ делают своими руками. Мы им очень благодарны за работу!

Зов о помощи

Итоги недели

В конце недели администрация учебного заведения в лице директора Барановой Светланы Николаевны  поздравляла ребят.

 

Нашы перамогі

На вясенніх канікулах праходзілі алімпіяды па прадметах. У іх удзельнічалі вучні 4 — 8 класаў. Алімпіяда паказала, што многім вучням патрэбна яшчэ прыкласці шмат намаганняў і старання для таго, каб атрымаць добрыя вынікі, а некаторымі можна ганарыцца. Так вучаніца 6 класа Шумская Вольга атрымала дыплом ІІ ступені па беларускай мове (настаўнік Клюкач А.У.), а вучань таго ж класа Паўлюковіч Аляксей — дыплом І ступені па матэматыцы (настаўнік Кандрацюк Л.І.).

У аўторак, 3 красавіка школу наведала інспектар энерганагляду Кныш Н.Г.  Яна наведвае школу не першы раз, таму, убачыўшы яе, дзеці зразумелі, што размова пойдзе аб правілах электрычнай небяспекі. Інспектар не толькі яшчэ і яшчэ раз напомніла аб небяспецы, што тоіць у сабе электрычнасць, а, дакладней, несур’ёзныя адносіны да яе, але і паказала відэаролік, які наглядна паказаў, што чалавечая няўважлівасць можа каштаваць жыцця. У канцы сустрэчы вучні зразумелі, што «лішняе» напамінанне аб правілах электрычнай небяспекі зусім не лішняе.